Νεκρό Βάρος | Η Τέχνη των Σοφών

Απώλεια βάρους τη στιγμή του θανάτου

απώλεια βάρους τη στιγμή του θανάτου

Η απίστευτη ιστορία του ανθρώπου που προσπάθησε να ζυγίσει την Ψυχή Πόσο ζυγίζει η ψυχή; Αν «κάτι» αφήνει το σώμα κατά τον θάνατο τότε αυτό το «κάτι» πρέπει να έχει υπόσταση, διαφορετικά δεν θα είναι «κάτι» αλλά «τίποτα».

Αν όμως έχει υπόσταση τότε πρέπει να έχει και βάρος, έστω απειροελάχιστο. Θα μπορούσε άραγε να υπολογιστεί αυτό το «βάρος» της Ψυχής με μια ζυγαριά ακριβείας; Πριν 95 χρόνια, το ένας γιατρός έκανε ένα πείραμα που κανένας έκτοτε δεν τόλμησε να επαναλάβει: Προσπάθησε να ζυγίσει την Ψυχή.

Μνήμη θανάτου

Το εικαζόμενο «άυλο» μέρος της ανθρώπινης προσωπικότητας απώλεια βάρους τη στιγμή του θανάτου ίσως να διατηρεί και συνεχίζει σε μια «άλλη ζωή» την ανθρώπινη συνείδηση. Τα πειράματά αυτά του ήταν περιορισμένα.

Όμως ήταν πολύ προκλητικά και είναι αξιοπερίεργο, όχι μόνο το ότι έμειναν άγνωστα αλλά και το ότι κανείς δεν τόλμησε — τουλάχιστον δημόσια — να τα επαναλάβει. Η μέθοδος που ακολουθήθηκε ήταν πολύ απλή.

φυσικούς τρόπους για να κάψετε λίπος

Τα πειράματα περιέλαβαν την λεπτομερή καταγραφή του βάρους ετοιμοθάνατων ανθρώπων κατά τις τελευταίες ώρες τις ζωής τους και κυρίως στις τελευταίες τους στιγμές. Η καταγραφή περιορίστηκε, άγνωστο γιατί, σε έξη ασθενείς που βρισκόταν στα τελευταία στάδια της ασθένειας και δεν υπήρχε πλέον ελπίδα για αυτούς, με την σύμφωνη γνώμη των συγγενών τους. Για τις ανάγκες του πειράματος δημιουργήθηκε ένα κρεβάτι ζυγαριά το οποίο αποτελούσε «κλειστό σύστημα».

Σεισμός στην Πάργα: Θόλωσαν τα νερά του Αχέροντα – Τι υποστηρίζει ο Ευθύμης Λέκκας

Ο ασθενής βρισκόταν επάνω στο κρεβάτι, έχοντας κοντά του νερό και τροφή το βάρος των οποίων συνυπολογιζόταν στο συνολικό. Μέριμνα είχε επιληφθεί και για τις σωματικές εκκρίσεις, ούρα, κόπρανα, έτσι ώστε κάθε «απώλεια» να υπολογίζεται επίσης.

Δεν τον αντιλαμβάνονταν ως τέλος, ως μια έσχατη ήττα, αλλά ως μια αρχή. Θεωρούσαν τη ζωή ως άνοδο προς την αιωνιότητα και το θάνατο ως την πύλη που ανοίγει και μας αφήνει να εισέλθουμε σ' αυτήν.

Ο μόνος τρόπος για φυσιολογική απώλεια βάρους του συνολικού συστήματος ήταν η απώλεια υγρών από τον ασθενή μέσω της εφίδρωσης και της αναπνοής. Γινόταν όμως συνεχής και λεπτομερής καταγραφή των μεταβολών του συνολικού βάρους.

Η ψυχή και τα 21 γραμμάρια του «βάρους» της Η λέξη «ψυχή» από το ρήμα «ψύχω», δηλ.

Έτσι μετά από μερικές ώρες ήταν φανερός ο ρυθμός ελάττωσης του βάρους λόγω της εξάτμισης του ιδρώτα και της ανάσας. Αυτό συνεχιζόταν, ενώ βέβαια λαμβανόταν κάθε μέτρο για την άνεση του ετοιμοθάνατου που συνήθως βρισκόταν σε κωματώδη κατάσταση από την οποία δεν έβγαινε ποτέ. Τελικά η καταγραφή των μεταβολών του βάρους αξιολογούνταν και έπρεπε η κάθε απώλεια ή προσθήκη βάρους να αναγνωρίζεται, να σημειώνεται και να αιτιολογείται.

Από τα αποτελέσματα, έγινε φανερό ότι σε κάθε μια περίπτωση υπήρχε μια απότομη μείωση βάρους περίπου 30 γραμμαρίων που σχετιζόταν άμεσα με τη «στιγμή» του θανάτου της τελευταίας πνοής δηλαδή και η οποία δεν μπορούσε να αιτιολογηθεί από απώλειες λόγω εκκρίσεων ή εξάτμισης. Όταν τα πειράματα με ανθρώπους διακόπηκαν ο γιατρός προχώρησε και σε μια ακόμα σειρά πειραμάτων «ελέγχου» έχοντας αυτή τη φορά σκύλους. Καταγράφηκε το βάρος δεκαπέντε συνολικά σκύλων που πέθαιναν με παρόμοιο τρόπο και διαδικασία με εκείνη που χρησιμοποιήθηκε στην περίπτωση των ανθρώπων.

Το τραγούδι της ψυχής…*

Σε καμία από τις δεκαπέντε αυτές περιπτώσεις δεν παρατηρήθηκε η ξαφνική και ανεξήγητη απώλεια βάρους που είχε παρατηρηθεί στους ανθρώπους παρόλο που η διαδικασία και η καταγραφή ήταν πανομοιότυπη! Φυσικά αυτή η μεμονωμένη σειρά πειραμάτων πριν από τόσα χρόνια δεν μπορεί να σταθεί ως «απόδειξη» ότι υπάρχει «κάτι» που αφήνει το ανθρώπινο σώμα κατά τον θάνατο.

Ή ότι αυτό το κάτι δεν «υπάρχει» απώλεια βάρους τη στιγμή του θανάτου ζώα αφού τίποτα παρόμοιο δεν παρατηρήθηκε στους σκύλους.

το καλύτερο βάρος χάνει αποτελέσματα κάνει πρέσα πάγκου κάψει λίπος

Ωστόσο όμως τα αποτελέσματα μπορούν να είναι ενδεικτικά ότι κάτι συμβαίνει. Κάτι που θα έπρεπε να εξεταστεί και να αξιολογηθεί. Κάτι που δεν έχει γίνει μέχρι σήμερα.

ΤΟ … «ΒΑΡΟΣ» ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΕΙΝΑΙ 21 ΓΡΑΜΜΑΡΙΑ!!!

Να πως κατέγραψε το πείραμά του ο ίδιος ο γιατρός Ντάνκαν ΜακΝτούγκαλ ο οποίος το δημοσίευσε με τον τίτλο «Η Υπόσταση της Ψυχής» στο περιοδικό Αμερικανική Ιατρική τον Απρίλιο του « Η Υπόσταση της Ψυχής Υπόθεση που αφορά την υπόσταση της Ψυχής μαζί με πειραματικές ενδείξεις την ύπαρξης απώλεια βάρους τη στιγμή του θανάτου τέτοιας υπόστασης Του Ντάνκαν ΜακΝτούγκαλ Δρ. Χέβερχιλλ, Μασσαχουσέτη Εάν η συνέχιση της προσωπικότητας μετά τον σωματικό θάνατο είναι γεγονός, εάν οι ψυχικές λειτουργίες συνεχίζουν ως μια ξέχωρη ύπαρξη ή προσωπικότητα μετά τον θάνατο του εγκεφάλου και του σώματος, τότε μια τέτοια προσωπικότητα μπορεί να υπάρχει καταλαμβάνοντας έναν χώρο στο σώμα.

Εκτός κι αν οι σχέσεις μεταξύ αντικειμενικού χώρου και της αντίληψης του χώρου στην συνείδησή μας, έτσι όπως έχουν καθοριστεί από την κληρονομικότητα και την εμπειρία, σβήνονται εντελώς κατά το θάνατο και ένα νέο σετ σχέσεων μεταξύ χώρου και συνειδητότητας καθορίζεται ξαφνικά στην συνεχιζόμενη προσωπικότητα.

Αυτό θα ήταν μια εκτός πραγματικότητας ρήξη της συνέχειας της φύσης.

Η αντιμετώπιση του θανάτου

Είναι ασύλληπτο το η προσωπικότητα και συνείδηση να έχουν ύπαρξη και να είναι «κάτι» το οποίο ταυτόχρονα δεν καταλαμβάνει χώρο.

Είναι αδύνατο το να αντιπροσωπεύσεις στη σκέψη εκείνο το οποίο δεν καταλαμβάνει χώρο, όπως η προσωπικότητα.

Συμπλήρωμα πρωτεΐνης - Ό,τι χρειάζεται να ξέρετε!

Γιατί θα ήταν ισοδύναμο με το να σκεφτούμε το «τίποτα» να γίνεται «κάτι», το να έχει προσωπικότητα το άδειο κενό, το να είναι ο χώρος κάτι περισσότερο από χώρος, πράγματα αντιφατικά και παράλογα. Έτσι αφού είναι απαραίτητο για τη συνέχιση μιας συνειδητής ζωής και της προσωπικής ταυτότητας μετά τον θάνατο να υπάρχει κάποιο υπόστρωμα που να καταλαμβάνει χώρο, ή κάποια «υλική» υπόσταση η ερώτηση έρχεται φυσιολογικά: Έχει αυτή η υπόσταση βάρος; Μπορούμε να τη σταθμίσουμε; Το απαραίτητο πράγμα είναι το ότι πρέπει να υπάρχει κάποιο «υλικό» ως βάση της συνέχισης της ταυτότητας και της συνείδησης, γιατί χωρίς ένα «υλικό» που να καταλαμβάνει χώρο, η προσωπικότητα ή ένα συνειδητό Εγώ που συνεχίζει να υπάρχει μετά τον σωματικό θάνατο είναι εξωφρενικό.

Σύμφωνα με τις πρόσφατες Σ. Μου φαινόταν αδύνατο η υπόσταση της ψυχής να αποτελείται από αιθέρα.

απώλεια βάρους τη στιγμή του θανάτου